فاطمه را استشمام ميكنم . » و بر همين نهج در « تفسير علىّ بن إبراهيم » وارد است كه : رسول خدا فاطمه را ( كه بر او و بر پدرش و شوهرش و اولادش هزار هزار تحيّت و سلام باد ) بسيار مىبوسيدند ، و اين امر بر عائشه سخت و دشوار بود ، و پيوسته در اعتراض بود . رسول الله صلّى الله عليه و آله فرمودند : اى عائشه ! چون مرا به آسمان بردند ، داخل بهشت شدم ، پس جبرئيل مرا به درخت طوبى نزديك نمود و از ميوه‌هاى آن به من داد و من خوردم ، پس خداوند آن را در پشت من تبديل به نطفه كرد ، و چون به زمين آمدم ، با خديجه مواقعه كردم و به فاطمه آبستن شد . و بنابراين من هيچگاه فاطمه را نمىبوسم مگر آنكه بوى درخت طوبى را از آن استشمام مىنمايم . « 1 » در « خصال » صدوق از ابن وَليد از صَفّار از ابن أبى الخطّاب از محمّد بن عبد الله بن هِلال از عَلاء از محمّد ، از حضرت باقر عليه السّلام آورده است كه : قَالَ : وَ اللهِ مَا خَلَتِ الْجَنَّةُ مِنْ أَرْوَاحِ الْمُؤْمِنِينَ مُنْذُ خَلَقَهَا ، وَ لَا خَلَتِ النَّارُ مِنْ أَرْوَاحِ الْكُفَّارِ الْعُصَاةِ مُنْذُ خَلَقَهَا عَزّ وَ جَلَّ الْخَبَرَ . « 2 » « حضرت فرمودند : سوگند به خدا كه بهشت از أرواح مؤمنان از وقتىكه خداوند بهشت را آفريده است خالى نمانده است ، و جهنّم

--> ( 1 ) « تفسير قمّى » ص 341 و 342 ( 2 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 8 ، ص 133